کشکول جوان
وبلاگی برای جوانان ایران زمین
نویسنده: مهدی - ۱۳۸٩/۳/۱

ورزش از دیدگاه اندیشمندان اسلامى و غیراسلامى


بد نیست نگاهى به دیدگاه اندیشمندان بزرگ جهان درباره ورزش و فواید آن داشته باشیم .
اما دیدگاه اندیشمندان اسلامى
1. ابن سینا: ورزش ، حرکتى است تابع اراده ، در ورزش ، تنفس بلند و بزرگ و پى درپى مى آید (مراد، تنفس عمیق و شدت تنفس در اثر بالا رفتن مقدار اکسیژن مصرفى است ) هر کسى بتواند با اسلوب صحیح و متناسب با اعتدال مزاجش و در وقت و هنگام مناسب ورزش کند، از چاره جویى (پیشگیرى ) و مداواى بیمارى هاى مزاجى که در دنباله آن مى آید، بى نیاز مى گردد. این بهره بردارى از ورزش هنگامى میسر است که دستورات دیگر بهداشتى را به کلى مراعات کند.(11)
آنچه که امروزه در دنیاى غرب تحت عنوان تربیت بدنى و ورزش ، و آثار مفید آن بر روى بدن مورد توجه است ، شالوده اش از او (ابن سینا) است . او در کتاب گرانبهایش ، قانون در طب - که در عالم طب معروف است و مسائل پزشکى در آن مطرح گردیده و اطباى بعد از او با الهام از این کتاب به امور طبابت پرداختند، و بارها در کشورهاى خارجى تجدید چاپ گردیده - فصلى را به پرورش بدن و ورزش و آثار آن اختصاص داده است و نظرهایى را ارائه نموده است که قسمت اعظم آن در باب تربیت بدنى و ورزش ، امروزه نیز مورد قبول مى باشد.(12)
2. خواجه نصیرالدین طوسى : در فراگیرى (ممارست و تجربه حاصل کردن ) هر فنى ، ریاضت (ورزش و بازى ) که تحریک حرارت غریزى و حفظ صحت و نفى کسالت و بلادت (کند فهمى ) و حدّت ذکا (شدت هوشیارى و سرعت انتقال و سرعت فهم ) و بعث نشاط (برانگیخته شدن سرور و بشاشیت جسمى و روانى ) لازم است که به عادت گیرند.(13)
3. ابن خلدون : در شهرها هوا به علت درآمیختن با بخارهاى گندیده اى که از فزونى فضولات حاصل مى شود، فاسد مى گردد، در صورتى که هوا به روح نشاط مى بخشد و نشاط روح به علت اثر حرارت غریزى به تقویت و هضم غذا کمک مى کند، علاوه بر آنچه ذکر شد، ورزش نیز در تعب و نشاط روح ، دخیل است که این تعب و نشاط در شهرنشینان کمتر است ، به دلیل این که در پیش شهرنشینان ، ورزش وجود ندارد، علتش این است که آنان غالبا در حال سکونت و آرامشند و از ثمرات ورزش به هیچ وجه بهره مند نمى شوند، و هیچ نشانه اى از آن در میان ایشان یافت نمى شود، بدین دلیل ، بیمارى هاى بسیارى در شهرها و بلاد بروز مى کند و نسبت به بروز امراض ، مردم شهرها به این فن (پزشکى ) نیازمند مى شوند.(14)
4. شجاع (نویسنده کتاب انیس الناس ): بر پدر است که تا رضاع (شیرخوارگى ) طفل تمام شد، به تاءدیب و ریاضت او مشغول گردد و مواد ذیل را به او بیاموزد:
الف ) فرایض و سنن و قرآنش بیاموزند؛
ب ) مقدمات علمى (تعلیمش کند) آنقدر که از دایره عوام بیرون آید تا بعد از آن او خود بى سعى هیچ کس ، علم خود را زیاد سازد،
پ ) معلم سلاح ورزى و سوارى ملازمش سازد،
ث ) خط و شنا کردن بیاموزد.(15)
و اما دیدگاه اندیشمندان غربى
1. افلاطون : جوانى پرزور و زیبا بوده است . شانه هاى پهن او موجب شد که به وى لقب افلاطون دهند. مردم به او به عنوان یک سرباز جنگجو نگاه مى کردند و در بازى هاى ((ایستن مید)) دو دفعه برنده جایزه این بازى ها شد... افلاطون به این ورزش ذهنى (بازى دیالکتیک سقراط) علاقه مندى خاصى نشان مى داد، همانند علاقه اى که به ورزش خشن کشتى گراییده بود.(16)
2. سقراط: آندره کرسون ، نویسنده کتاب فلاسفه بزرگ مى نویسد:
سقراط در میان کارهایى که شایسته توجه مى دانست ، در درجه اول تمرینات بدنى و به خصوص تمرینات نظامى را قرار داده و مى گفت که اگر تمرینات نظامى در ملاء عام انجام نمى گیرد، براى خواص دلیلى نمى شود که از آن غفلت ورزند و در کمال توجه بدان نپردازند. بدانید که در هیچ پیکار و در هیچ کارى پشیمان نخواهید شد از این که قواى خود را تقویت کنید. در کلیه اعمال ، بدن ما به کار ما مى آید و قدرت و سلامت آن در درجه اول اهمیت قرار دارد، حتى در کارهایى که شما مى پندارید بدن کمتر دخیل مى باشد، یعنى کارهاى فکرى . کیست که نداند چه اشتباهاتى اشخاص به علت ورزیده نبودن بدن مرتکب مى گردند.(17)

مهدی
چون وا نمیکنی گرهی خود گره مباش// ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :